Badgastenkerkje

Studio JP, Wijk aan Zee

Verstandige kinderen berispen hun ouders

Wijk aan Zee- Bob Fosko belt mij op en hij zegt: ik ben bezig met een liedje voor Kinderen voor Kinderen, help je mee met de tekst? Ja natuurlijk! Daar is toen een tekstje uit voortgekomen dat door andere mensen op muziek is gezet en door weer anderen is gespeeld en opgenomen en dat liedje getiteld Hé Pap is terecht gekomen op Kinderen voor Kinderen 2001. Nu, bijna twintig jaar later maken Feike Dietz en Laurens Ham voor de De Groene Amsterdammer een diepgravende analyse van Hé Pap en ze beschrijven hoe door de jaren heen de kind-ouder verhouding in de KvK-liedjes verandert.

In Hé Pap probeert een kind haar rokende, alcohol-minnende, met zijn dikke buik op de bank liggende vader te porren voor een potje voetbal. De inhoud wordt opeens heel actueel wanneer je het woordje ‘ouder’ in het artikel vervangt voor ‘autoriteit’ of ‘zittende macht’ en het woordje ‘kind’ voor ‘bezorgde burger’.

Lees verder

Het leven is geen wetenschap het leven is wiebelig

Mensen hebben het geprobeerd met religie en dat was niet zo’n succes. We hebben het geprobeerd met politiek, dus proberen we het nu met wetenschap. We geven wetenschap die gelegenheid want wetenschap heeft in driehonderd jaar tijd meer vooruitgang geboekt dan de mensheid in haar complete geschiedenis van honderdduizenden jaren daarvoor.

Hallo hee, kun jij het je nog herinneren? Dat je met wetenschap niet één maar twee kanten uit kunt? Ofwel word je bevangen door de illusie van zekerheid en van superieure kennis ofwel volg je de wetenschap op dat andere wetenschappelijke spoor, het spoor dat eigenlijk de authentieke geest van wetenschap is en je ziet dan hoe wetenschap met steeds grotere zekerheid toont dat de realiteit fundamenteel onzeker is. En dat het menselijk verstand ultiem altijd tekort schiet om de fenomenen die zich aandienen te begrijpen en te verklaren.

De kronkelende slang in het logo van de arts als symbool van vernieuwing en van het onzekere. Resultaten van een dokter zijn werk zijn zo ongewis dat een arts in zijn beroep juridisch geen prestatieverplichting heeft maar een zogenoemde inspanningsverbintenis.

Lees verder

De lente kunnen ze niet tegenhouden

“Ze kunnen de merel bang maken, maar ze kunnen hem niet laten stoppen met zingen, ook al jatten ze de honing, de angel krijgen ze er niet uit, ze zijn druk om de bloemen te verdelgen, alles te vertrappen wat leeft, maar de lente kunnen ze niet tegenhouden”. They can’t stop the spring van de Ierse groep Derwish, Eurovisie songfestival 2007:

They can’t stop the spring

Lees verder

Wijk aan Zee gaat natuur versterken

De in 2019 geopende Denkbeeldentuin in Wijk aan Zee is deze week in ‘in alle stilte’ uitgebreid met een nieuw beeld. Bestuur en vrijwilligers van de stichting Denkbeeldentuin zijn opgetogen dat het na bijna 2 jaar van voorbereidend werk donderdag zo ver was dat het beeld ´Sonic Ecology´ op een zorgvuldig geprepareerde sokkel kon worden geplaatst.

“Geef vogels, krekels, bijen meer volume”

Lees verder

Onze denkbeelden kloppen niet meer, hoera

Is met gif en geweld strijden de enige manier om met de wereld om te gaan? Is er echt geen alternatief? En zou het kunnen dat wij toch de geest zijn, de ziel die we zo effectief hadden weggeredeneerd? Er is nieuw wetenschappelijk inzicht betreffende de aard van de werkelijkheid. Het is misschien eventjes schrikken: je binnen- en je buitenwereld zijn hoewel ze verschillen één geheel ze staan niet los van elkaar. Wanneer dit wetenschappelijk en organisch zo blijkt te zijn, dan zijn het niet telkens weer anderen die moeten veranderen, dan kun je jezelf als het ware verantwoordelijk gaan voelen. Voor alles. Toegewijd. Aan alles.

Alleen dingen die we met woorden, getallen of beelden kunnen noteren en vastleggen vinden wij er toe doen. De rest doen we af als irrelevant of als ‘niets’ met als gevolg dat wij maar een heel klein beetje van alles wat er bij onze zintuigen binnenkomt aandacht geven. Zo komt het dat wij het idee hebben dat we vanaf onze opperhuid afgescheiden zijn, losstaan van de rest van de wereld.

Wetenschap kijkt naar buiten, spiritualiteit kijkt naar binnen

Lees verder

When you’re down to nothing, God is up to something

Veel -best wel héél veel- wordt er gesproken over de weg, de richting, de route, de uitweg, het te volgen pad. Ook in de duinen van Wijk aan Zee kun je vrij regelmatig mensen zien die zelfs met GPS telefoon in de hand zeggen verdwaald te zijn en die vragen naar de weg.

Meer over dit lied

Van het padje

Lees verder

Erewhon <> Nowhere

Dit hier is zeker niet de eerste of de laatste keer dat het volgende opgemerkt wordt en mogelijk heb je er in de huidige gang van zaken zelf ook het nodige van gemerkt: de mens onthecht en is bezig de verbinding met zichzelf, met elkaar en de aarde kwijt te raken. En daarbij hoort ook een opdracht om weer te verbinden en te hechten.

Wat doen wortels als ze weer op zoek gaan naar elkaar? En naar verbinding en hechting met de aarde gaan zoeken? Dan gaan ze zowel verbreden als verdiepen. Dus zoals de bomen willen hechten en verbinden met elkaar en met de aarde kunnen wij verbreden en verdiepen. Deze alinea’s worden hoe kan het ook anders opgedragen aan Jacky de Vrijstaat Roetz (Roots= wortelstelsel)

Lees verder

Hoe gaat het ermee ?

Het moment dat je uit je telefoon vandaan weet te komen, uit je handige apps, uit je games, je filmpjes, je ‘wereldnieuws’, je analyses je prognoses en even ontsnapt uit je hermetisch geïsoleerde SMART- woning. Die zonnige middag waarop je uit de tunnel van de nauwe concentratie floept en meteen ook de winter uit het voorjaar in. Opeens wordt het breder en helder, zie je alles om je heen, want ja: je bent er uit. En als je d’r uit bent dan begin je d’r in te komen.

Eddy zong in 1951 al over mindful wandelen

‘Hoe gaat het ermee’ was in 1951 een hit voor Eddy Christiani (niet te verwarren met Denny Christiani van de Marsupisalami en het Slager-festival). Deze meneer Eddy was de eerste elektrische gitarist in Nederland en hij zong vijftig jaar voordat het zo ging heten dit liedje over mindful wandelen:

Lees verder

Prinsenlied

WIJK AAN ZEE – Inwoners en uitwoners van het zeedorp die normaal pop, rock of jazz zingen of in een zangkoor of alleen maar tijdens het douchen, brengen liedjes weer tot leven uit de tv-serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen meneer? die in 2004 ook als musical in de theaters is uitgevoerd. In de studio van het Badgastenkerkje zingen wij 1 voor 1 de zangpartijen van de liedjes en spelen de diverse instrumenten. Vandaag presenteren wij het Prinsenlied.

MariskaVincentJan Paul

Vincent Bijlo en Mariska Reijmerink

Lees verder

« Oudere berichten

© 2021 Badgastenkerkje

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑