Badgastenkerkje

Studio JP, Wijk aan Zee

Muziek & meditatie

Ruimte voor muziek, meditatie en samenzijn

JP van der Meij

Een labyrint, geluidsopnamestudio, akoestische concertjes en klankbaden in mijn Badgastenkerkje. Eigen mat meenemen is niet nodig er zijn matten, dekentjes en kussens aanwezig. Voor wie niet kan of wil liggen is er een stoel. i.v.m. beperkt aantal plekken is het nodig om te reserveren

Het Badgastenkerkje is een klein plekje in Wijk aan Zee, dat gemaakt is en geliefd als ruimte voor muziek, meditatie, ontmoeting en samenzijn. Soms mét- en vaak zónder heel veel woorden.

Geen bereik. Wel verbinding.

gelui

Wanneer?

“Wanneer heb je voor het laatst een dag beleefd zonder steeds ergens anders te hoeven zijn? Zonder meldingen die om aandacht vragen, zonder de verleiding ieder moment direct vast te willen leggen en zonder het gevoel voortdurend bereikbaar te moeten blijven?” – Phone Free Festival

Het Badgastenkerkje is één van de sporadische bewuste-rust plekken waarvan er langzamerhand toch steeds meer komen -zoals yoga-studio’s/ sauna’s/ klaslokalen en festivals- waar we vrij kunnen zijn van telefoons, watches, e.d. Deze zijn hier dus niet toegestaan. Dit houdt overigens niet in dat de technologie niet zou deugen maar gaat over het eventjes bewust loslaten ervan. Meditatieconcert bezoeken in het kerkje? Laat dan je electronica even thuis, of in de auto of leg deze bij aankomst in de uitstand in de hiervoor beschikbare locker.

Donatie

Leegte in het midden

Naast de activiteiten, sfeer en faciliteiten die het Badgastenkerkje biedt krijgt het ook bekoring door afwezigheid van noodzakelijkheden zoals een podium, geluidversterking of alcohol.
Sinds intermittent fasting en digitale detox weten we dat het nodig is en prettig is en een teken van gezondheid dat sommige dingen die nodig zijn er niet altijd en overal zijn.

Koffie en thee mag je hier gewoon zelf inschenken.
Als je deelneemt aan een activiteit in het kerkje is het belangrijk dat je iets terug geeft. Als je baat hebt of geniet van de klanken, als je ziet dat je hier niet hutje mutje ligt maar ruim, dan mag je waardering laten blijken, Dat kan met een donatie (contant) of dat kan door een keer te helpen met een klusje zoals helpen na een sessie de zaal weer tip top te maken, stofzuigen, dekentjes wassen, toilet poetsen, schilderen. Waarvoor hartelijk dank.

Graag tot ziens in het Badgastenkerkje!

Jan Paul van der Meij

Lezing/workshop over voeten met Rob Solomonson

Overweging ~ Waar wacht je op?

“Met AI, social media, virtual reality en andere soorten van (digitale) verslaving worden de geesten rijp gemaakt voor patches en updates. Een constante stroom informatie die jouw leven vormt in plaats van je eigen pad kiezen. Als een soort slinger die voor je ogen heen en weer gaat tot je in een staat van hypnose komt (waar velen overigens al zijn).

Het is niet zozeer dat veel van onze medemensen slapen of dat critici wakker(der) zijn, het gaat om de staat waarin je openstaat voor suggesties van buitenaf. Velen die mijn schrijven waarderen daag ik uit. In hoeverre ben je toch in hypnose? Welke informatie repeteert dag in dag uit? Luister je naar je innerlijke stem? Hoeveel stilte zoek je op? Wanneer had je voor het laatst een gesprek zonder woorden? Waar wacht je op?” W.E. juli ’26

Labyrint in het Badgastenkerkje

Alie Blokhuis gaf in het Badgastenkerkje een lezing over labyrinten en een mooie uitstalling van de boeken hierover die zij heeft verzameld. Ook maakten we in het kerkje een podcast over labyrinten met Alie Blokhuis.

Met de Zingende Gids door Wijk aan Zee

In een wandeling van anderhalf uur gaat de zingende gids langs opvallende plekken in Wijk aan Zee waar dan een passend lied wordt gezongen dat in relatie staat tot die plek. De Zingende Gids voegt ieder jaar een nieuw lied toe aan het repertoire. In 2026 is dit een muzikale ode aan Joyce die haar café ombouwde tot een (schep) IJsgalerij.

De IJsgalerij is geen reclame-stuntje maar een oprecht uit het hart gemaakte jubel aan Joyce van de IJsgalerij. Het liedje is geschreven door Ab Winkel. Zang: Mariëtte, gitaar en backing vocals: Ab, overige instrumenten en backing vocals Jan Paul. Geluidsopname en video: @ Badgastenkerkje

Wijk aan Zeeërs zingen von Bingen

Niet gehinderd door kennis over- of ervaring met 840 jaar nieuwe muziek van de eerste vrouwelijke componist ging een aantal Wijk aan Zeeërs aan de slag met gezangen van Hildegard von Bingen. Anneke van Genderen zong O Dulcis Divinitas. En gelukkig hebben we nog deze geluidsopname:

Wijk aan Zeeërs zingen ‘Hamelen’

Optreden Raph & Steph

Ralph Schmidt componeerde een muzikale ode aan de Texelse appelteler Cees Keyser. Tijdens het Jutterspad 2025 speelden Raph & Steph* dit lied De Boomgaard live in het Badgastenkerkje.
* Voor de bandnaam deed Ralph afstand van de letter L in zijn naam

Optreden Jowan Merckx

Buurtband De Impulsivo’s – Als de zon schijnt

Een buurtband is een band waarvan je weet dat je bij elkaar in de buurt bent.
De Wijk aan Zeese Impulsivo’s spelen en zingen het liedje Als de zon schijnt.
Recording @ Badgastenkerkje.
Met medewerking van: Flint, Noël, Brendan, Annemarie, Lut, Mariëtte, Jacky, JP, Fons, Saskia, Ab, Merei, de achtergrondkoortjes zijn gezongen door Annemarieke. Dank aan de mensen op het strand die spontaan playbackten.

Optreden Visser en Folmer

Optreden Don Rosenbaum

Don Rosenbaum zingt zijn compositie Aime Moi

Optreden Specs Hildebrand

Podcast Lieke Jacobs

JP: Het eerste liedje dat jij straks gaat spelen dat heet Neverland, hoe is dat ontstaan?” Lieke: “Ik was een onderzoek aan het doen naar een fenomeen dat heet Muziek-absorptie of Muziek-transcendance en dat is een bepaalde staat waarin je kan verkeren als je héél aandachtig naar muziek luistert, als je helemaal door de muziek opgenomen wordt. Dat kan een gevoel geven van verlies van tijd en ruimte en verlies van zwaartekracht, mensen kunnen het idee hebben dat ze gaan vliegen. En ik vond dat zo interessant toen ik daarover leerde, dat ik er een liedje over ben gaan schrijven 

Optreden Mush Collective

The Beep Beep Song

Dik Broekman, Rob Zwart, Ronald van Tunen en JP van der Meij coveren The Beep Beep Song. De eigen draai die we hieraan geven is dat we er geen eigen draai aan proberen te geven.

Lied Het strand van Wijk aan Zee

Liedje van de cd Zo klinkt Wijk aan Zee gezongen door Meike Nieuwboer, tekst: Jan Schrama, muziek: JP van der Meij, recording @ Badgastenkerkje

Liedje en video Menno Twisk

Hoorspel groep 5/6 Basisschool De Vrijheit

Lied voor Bert Kisjes Grote Kerk Beverwijk

Ab Winkel, André Uitgeest, JP van der Meij

Expositie Dorpsportretten project van Hans de Bruijn en Roetz

Johan Schram en JP in gesprek in het Badgastenkerkje

When you are a king ~ JP & Friends

Gezongen door Menno Twisk, André Uitgeest, Ab Winkel en JP, instrumenten: JP, recording @ Badgastenkerkje.

Droomster in Wijk aan Zee –

Gedicht van Alie Blokhuis op muziek gezet door Dirk van der Meij en uitgevoerd door The Whiskeymo’s. Van de cd Zo klinkt Wijk aan Zee. Recording @ Badgastenkerkje.

Presentatie biografie HENK

Met Henk Westbroek en de schrijver van zijn biografie Martin Groenewold, die zelf ook muzikant is en hier begeleiden Robin de Ruiter, JP Martin die zijn nummer ‘Het huis waarin ik woon’ zingt.

De man met de hamer

Liedje van de cd ‘Klimop’ van Paul Freid en Jan Paul van der Meij, hier met gastvocalist Bob Fosko in het nummer De man met de hamer.

Liedje van het project Loeking voor Kloes

Boek en cd over Jacques Kloes project van Tijbosch, Roetz en Badgastenkerkje. M.m.v. Ruud Jansen: zang Aart Hiemstra: scheidsrechtersfluitje, Annemarieke Bechtold, Antoinette Verbrugge, JP: backing vocals, Paul Verhorst, Lucien Louwerse: sax Andre Kwant en Aad van der Wel : gitaar, Debora Vollebregt: viool Jan-Paul van der Meij: overige instrumenten Dank aan Ralph Smidt voor video-locatie en sportieve begeleiding

Quarantaine spoedopname (in de studio) met burgemeester Hiemstra van Wijk aan Zee

De per applausmeter gekozen burgemeester van Wijk aan Zee, Aart Hiemstra, reageert onmiddellijk op mijn vraag: wil je de laatste opname verrichten voor de Jacques Kloes cd ‘Loeking voor Kloes’ ? Het Dizzy Man’s Band lied Everyday in action dat wij coveren begint met een opgewekt scheidsrechtersfluitje. Aart die naast zijn burgemeesterschap ook scheidsrechter is hangt het instrument om zijn nek en stapt zonder omhaal in de kar-antenne kar waarmee ik hem naar de studio vervoer. Als je zoals Aart vanuit zo’n rare kar waar de paarden op de wei van op hol slaan kalm en waardig kunt wuiven dan ben je echt een hele grote ;-)

Lichtbeeldenavond

Welkom op de projectiëxpositie! Recent werk van fotograaf Ronald van Tunen wordt op sfeervolle wijze geëxposeerd in het Badgastenkerkje.

Nu eens geen papieren afdrukken aan de muur maar een voorstelling met projecties op scherm en omlijst met levende muziek op 4 april 2023. Ronald van Tunen lijkt een talent te hebben om op de juiste tijd op de juiste plaats te zijn en oog te hebben voor het diepzinnige spel van donker, licht en mist. De foto’s van lichtverschijnselen zijn gemaakt in en om Wijk aan Zee en Heemskerk o.a. Marquette, park Assumburg, het Gaasterbos en op het strand. De avond wordt geopend met een kleine causerie door de fotograaf. Omlijst met muziek gemaakt door Ronald, Karen, Saskia, Nanon, Martin, JP en opgenomen in het Badgastenkerkje.

Hart Gelag ( Hard Gelach) ~Buurtband De Impulsivo’s

Iedereen kan en mag zingen. Dat is de boodschap in deze song van Roland ‘ Lut’ Luttik. Uitgevoerd door De Impulsivo’s, de steeds veranderende en coronaveilige gelegenheidsformatie uit Wijk aan Zee. Opgenomen onder leiding van Jan-Paul van der Meij in de Badgastenkerk, arrangement van Ab Winkel. De animatie is gemaakt door de Vrijstaat Roetz.

Wilde Marjolein ~ liedje van WaZ3

Saskia Dommisse, Ab WInkel en Jan Paul van der Meij, productie @ Badgastenkerkje

Optreden Tim Grimm en Jackson Grimm

Dreams within dreams expositie en lezing Rien Doorn

Optreden muziekgroep Het Dorp

Optreden Duo de Knoest Theo Bos en Jeroen Stam

Zwerfhond – liedje van WaZ3

Liefdevolle uitingen op Facebook van Annemarie en Fons leidden tot dit lied: Zwerfhond. Met Saskia Dommisse, Ab Winkel en Jan Paul van der Meij, productie @ Badgastenkerkje, special guests Frank Kraaijeveld als verteller en Marco Bakker.

Saxofoonkwartet Nova Zembla Plus

Optreden Coal & Sarah Bowman

Begeleidingsband van Smartlappenkoor Heemskerk cd opname

Je kunt altijd bij me eten

Frans Molenaar en Laurens Joensen geven in het kerkje een doorleefde uitvoering van hun lied Je kunt altijd bij me eten. (Dit nummer is misschien niet helemaal geschikt voor iedere vegatariër)

Blauwe Engel

Muzikale ode aan de onvolprezen buurtzorg.
Met Ab Winkel, Mariëtte van Soest, Jan Paul van der Meij

Lachyoga met Maarten Vos

Kind van de natuur – docu

Het eerste evenement in het Badgastenkerkje was de vertoning van onze docu Kind van de Natuur over vervalsing in kunst en natuur.

Labyrint in het Badgastenkerkje

Badgastenkerkje

WIJK AAN ZEE – Hoe meer kerken worden afgebroken of een andere functie krijgen hoe meer nieuwe dogma’s en heilige huisjes er ontstaan. Hoe meer technologie en technocratie in een samenleving des te groter de behoefte aan religie en spiritualiteit.

Er zijn heel wat labyrinten in Nederland. Je hebt ze in diverse soorten en maten. In het bos, in een paleistuin, in een school of op een stadsplein. Het labyrint in het Badgastenkerkje is nog niet opgenomen in zo’n overzicht maar het is er wel degelijk, sinds 2025. Je kan het lopen vóór of na een klankschalenconcert in het kerkje of ook op andere momenten die worden aangegeven op deze website j-p.nl

Open Deur Labyrint open, Klankschalen zaterdag 12 september 13:30 – 15:30

Als je bij binnenkomst in het Badgastenkerkje langs de rij witte steentjes een stukje naar rechts loopt, kom je bij de ingang van het labyrint. De lengte van het labyrint is 108 meter.

Het labyrint in Wijk aan Zee

Wat is het verschil tussen een doolhof en een labyrint

In een doolhof kun je een beetje verdwalen, jezelf verliezen, in een labyrint kun je jezelf vinden. Behalve dat het labyrint volgens veel bezoekers prettig is om naar te kijken kun je er ook iets mee doen. Waarom zou je een labyrint gaan lopen en hoe? Hieronder vind je wat info en inspi. Onthoud: er is niet één bepaalde manier waarop je het ‘goed’ doet.

Podcast over het labyrint met Alie Blokhuis

De Wijk aan Zeese dichter, docente, journalist, vertaalster Alie Blokhuis heeft al jarenlang veel belangstelling voor het labyrint. Zij heeft hierover in 2025 in het Badgastenkerkje een lezing gegeven. En een mooie uitstalling gemaakt van de vele boeken hierover die zij verzamelde Ook hebben we met Alie een podcast over het labyrint opgenomen. Die kun je hieronder beluisteren.

Jan Paul

Leuke en duidelijke uitleg hoe je een labyrint kunt benutten door Marion Kuipéri

Marion Kuipérie in Den Haag besloot van het labyrint haar werk te maken als onderdeel van de rituelen rond belangrijke overgangsmomenten die zij begeleidt:

“Als ik een labyrint loop dan heb ik altijd een gevoel van een soort thuiskomen. En ik heb geen idee waar dat vandaan komt maar ik word er altijd heel erg blij van en ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat als je een labyrint ingaat, dan ga je als het ware naar binnen, dus ook bij jezelf naar binnen en of je wilt of niet je maakt daar contact mee, op wat voor manier dan ook.

Thuiskomen bij jezelf

Het is een soort thuiskomen bij jezelf. En ik merk bijvoorbeeld met het labyrintlopen voor de innerlijke vrede (zie filmpje hieronder) dat ik ook van alles tegenkom wat niet vredevol is in mezelf of wat ik zou wensen wat vredevol zou zijn. Voor mij ligt dan de oefening erin om dat te accepteren van mezelf. Dus dat ik ook mijn schaduwplekken heb. Dat ik me erger of soms echt geïrriteerd ben of gewoon vervelend doe.

Nooit twee keer hetzelfde

Als ik dan het labyrint in ga dan kom ik dat tegen in mezelf. En dan is eigenlijk de grootste kunst om dat niet weg te willens stoppen maar dat onder ogen te zien. En dat voelt dan soms dat ik weer zachter word in mezelf. Ja, en iedere keer geeft het labyrint mij een andere ervaring. Het is nooit twee keer hetzelfde. Dus dat wens ik jullie ook toe”.

Onze 2 hersenhelften geven op 2 tegengestelde manieren aandacht aan de wereld ~ allemaal hebben we deze puzzel op te lossen

De Britse psychiater en filosoof Iain McGilchrist ziet een gezamenlijke oorzaak van de vele crises die in de moderne tijd worden gevoeld: de crisis van ons verlies van verbinding met de natuur, de enorme toename van psychisch leed, maar ook het verlies van godsbesef. De wereld is technisch gezien misschien wel heel slim geworden maar geestelijk arm, leeg, ont-toverd. En we proberen alle problemen die we maken op te lossen met dezelfde rigide, kille rationaliteit die de problemen juist heeft veroorzaakt.

“Wat het precies betekent om mens te zijn is een puzzel, een gigantische puzzel.”

In de eerste fase van de evolutie, bij een dier of bij een mens, als je iets gaat eten moet je oppassen dat je zelf niet opgegeten wordt. Voor dat laatste heb je de rechterhersenhelft nodig voor een soort brede blik om je heen. Voor iets opeten heb je alleen de linkerhersenhelft nodig. Moet je gewoon gefocust zijn; dit moet ik nu hebben.

Omkering in onze geschiedenis

En het punt is dat dit is omgekeerd in onze geschiedenis. Het linker-gedeelte, het analyseren, het toe-eigenen, het categoriseren, het kijken naar de werkelijkheid alsof het niet meer is dan een hoeveelheid materiaal wat je kunt gebruiken. Dat is de linkerhersenhelft en dat kan Iain McGilchrist ook laten zien op basis van onderzoek.

De boel is uit balans geraakt want de analytische en controlerende linkerhelft is te dominant geworden

We hebben twee hersenhelften en de boel is uit balans geraakt want de analytische en controlerende linkerhersenhelft is te dominant geworden. Volgens Iain McGilchrist is de rechterhersenhelft de ‘meester’ die het grotere geheel, de context, empathie en de werkelijkheid begrijpt, in tegenstelling tot de linkerhersenhelft die als ‘dienaar’ functioneert voor controle en details.

Op twee tegengestelde manieren aandacht kunnen besteden aan de wereld

Labyrint in het Badgastenkerkje
in de vorm van 2 hersenhelften

Elk levend wezen moet dus in staat zijn om op twee fundamenteel tegengestelde manieren aandacht te besteden aan de wereld. De ene manier is een nauw op een detail gerichte aandacht – een detail dat uit zijn verband is gehaald en op zichzelf geen betekenis heeft, behalve dat je weet dat je het wilt hebben. De andere manier is een omvattende blik op de rest van alles wat er in de wereld gebeurt, waardoor het geheel betekenis krijgt.

Op links zijn we een beetje in de war; dit is niet een manier waarop je een samenleving laat bloeien

Iain McGilchrist: “De dingen die echt betekenis geven aan het leven zijn dingen die de rechterhersenhelft veel beter kan zien en waarderen. Op links zijn we een beetje in de war over dat het leven niet zo veel betekenis lijkt te hebben. En we weten niet echt wat we eraan moeten doen. Want op de manier van de linkerhersenhelft denken we: als we maar wetten invoeren, als we maar bureaucratische instanties hebben die zeker stellen dat iedereen het op déze manier doet dan zal het allemaal goedkomen. Maar dat is niet een manier waarop je een samenleving laat bloeien”.

De overwaardering van links heeft als logisch gevolg dat de rechterhersenhelft te weinig ruimte krijgt

De overwaardering van links heeft als logisch gevolg dat de rechterhersenhelft te weinig ruimte krijgt. Hierdoor slaan we door in meten, weten, bureaucratie en controle. Zodoende kijken we verkeerd naar de werkelijkheid. In plaats van alles op te knippen in losse, te beheersen onderdelen moeten we opnieuw leren om de wereld in haar samenhang te zien.

Gigantische groei van Nederlandse overheid

Zowel in financiële omvang als in het aantal medewerkers. Waar de overheid na de financiële crisis van 2008 aanvankelijk jarenlang moest bezuinigen, is de groei vanaf 2018 in een enorme stroomversnelling geraakt.

De groei is het best uit te drukken in twee duidelijke graadmeters:

1. Personeel (Aantal ambtenaren)
Tussen 2010 en 2018 bleef het aantal ambtenaren relatief stabiel. Vanaf 2018 vond er echter een recordgroei plaats door extra taken rondom onder andere de coronacrisis, de stikstofproblematiek, de toeslagenaffaire en de energietransitie.
2010 – 2018: Het aantal rijksambtenaren schommelde stabiel rond de 115.000 tot 120.000 fte.
2026: Inmiddels is het aantal rijksambtenaren gestegen naar ruim 160.000 fte.
Totale groei: Dit betekent een stijging van ruim 35% in het aantal ambtenaren bij de rijksoverheid in minder dan tien jaar tijd

Financiën (Overheidsuitgaven)
Ook de totale uitgaven van de overheid (de collectieve uitgaven) laten een gigantische stijging zien, die flink harder gaat dan de economische groei:
2010: De totale overheidsuitgaven lagen rond de 250 tot 300 miljard euro.
2025/2026: De totale uitgaven van de overheid zijn inmiddels gestegen naar ruim 529 miljard euro per jaar.
Totale groei: De overheidsuitgaven zijn in deze periode dus ruimschoots verdubbeld. Zelfs als je corrigeert voor de hoge inflatie van de afgelopen jaren, blijft er een enorme reële groei over. BRON: Alwetende Intelligentie

Het oude idee dat de linkerhersenhelft rationeel is en de rechter creatief en emotioneel is simplistische onzin

Iain McGilchrist: Het idee dat de linkerhersenhelft rationeel is en de rechter is creatief en emotioneel is simplistische onzin. Het is veel subtieler. Beide hersenhelften doen in principe bijna alles maar ze doen het op een andere manier. Het verschil zit niet zozeer in wat ze doen maar hoe ze de werkelijkheid benaderen. Links is grosso modo meer analytisch, instrumenteel, het wil pakken, gebruiken, ordenen, het taalcentrum zit daar ook vaak.

Niet één hersenhelft maar beide helften vormen het geheel

En rechts is breder. Is natuur, is muziek, is metaforen, is betekenis. Laat ik een voorbeeld geven. Als je een gedicht wilt schrijven dan werken beide hersenhelften samen. De rechterhersenhelft grofweg, doet de gelaagdheid, de ironie, de dubbele betekenissen, de metaforen, de linkerhersenhelft levert de taal aan. Dat betekent dat je ze allebei nodig hebt.

Iain McGilchrist (1953) is een Britse psychiater, auteur, filosoof en voormalig literatuurwetenschapper die bekendstaat om zijn baanbrekende werk over de werking van de twee hersenhelften. Hij wordt gezien als een van de meest veelzijdige denkers van deze tijd. Hij studeerde aanvankelijk Engelse literatuur en gaf les aan Oxford, maar stapte later over op de geneeskunde. Medische carrière: Hij werkte als consultant-psychiater en klinisch directeur in het Maudsley Hospital in Londen. Hij deed neurowetenschappelijk onderzoek naar beeldvorming van de hersenen aan Johns Hopkins University in Baltimore.

“Welnu, allereerst ben ik wetenschapper en ben ik geïnteresseerd in de waarheid. Er is eigenlijk sprake van een raadsel, een enorm raadsel dat de kern raakt van wat het betekent om mens te zijn. Wat verliezen we? Tja, waar moet ik beginnen? We verliezen zoveel tijdens mijn leven. Ik heb gezien hoe de waarheid werd onteerd. Ik heb gezien hoe het goede werd vervangen door het simpelweg afvinken van hokjes. Ik heb gezien hoe kunstenaars zelf schoonheid afwijzen; ze willen niet meer dat hun werk ‘mooi’ wordt genoemd. Ze willen dat het als ‘krachtig’ wordt omschreven, en daar worden we niet gelukkiger van. Ik ben psychiater, en we zijn nu niet gelukkiger dan zestig jaar geleden”.

Waarom dit ertoe doet

Hoe je naar iets kijkt of hoe je iets aandacht geeft bepaalt ook een beetje wát je ziet. Wat je te zien krijgt en wat dat andere ding doet. Dat geldt voor ons hoe we als persoon tegenover elkaar staan. Daar kunnen de meeste mensen zich denk ik wel iets bij voorstellen. Als ik jou op een bepaalde manier behandel en naar je kijk dan ga je je ook zo gedragen. Of je gaat je ertegen verzetten. Maar dat geldt eigenlijk ook voor dode materie.

Er is dus een raadsel ~ een gigantisch raadsel

Er is dus eigenlijk een raadsel – een gigantisch raadsel – bij de kern van wat het betekent om mens te zijn: we hebben een brein waarvan de kracht ligt in het leggen van verbindingen, en toch wordt het precies in het midden door een enorme kloof gespleten. Veel mensen die zich niet in de hersenen hebben verdiept, weten misschien niet dat ze uit twee helften bestaan.

Corpus Callosum

We hebben in feite twee hersenhelften, die met elkaar verbonden zijn door een – in verhouding – smalle bundel vezels aan de basis van de hersenen: het Corpus Callosum. Slechts 2% van de neuronen steekt daadwerkelijk over, en een groot deel van de signalen die via dit Corpus Callosum verlopen, heeft een remmende werking. Dat is dus een raadsel.

Waarom is het brein verdeeld in 2 terwijl zijn kracht juist ligt in het kunnen maken van zoveel mogelijk verbindingen?

En waarom is een groot deel van de signaaloverdracht remmend? En een
volgend probleem – of eigenlijk een interessant raadsel – is waarom de hersenen asymmetrisch zijn. Ik bedoel: als het alleen maar ging om meer ruimte, waarom zouden ze dan niet gewoon symmetrisch uitbreiden? Het is dus duidelijk dat de twee hersenhelften niet hetzelfde doen.

Puzzel oplossen

En belangrijk is dat bijna elk wezen met hersenen ook over verdeelde hersenen beschikt. Het gaat dus niet alleen om mensen; het geldt ook voor andere zoogdieren, vogels, amfibieën en reptielen, tot aan de kleinste, meest primitieve wezens met hersenen toe. Het antwoord is dat ze voor een probleem staan. En dat probleem is dit: het is een van de meest fundamentele overlevingsvraagstukken. Hoe eet je zonder zelf opgegeten te worden?

Als dat de enige vorm van aandacht is die je opbrengt

Ja. En dat is lastiger dan het klinkt, want om te kunnen eten moet je je aandacht volledig richten op iets dat je snel wilt bemachtigen en opeten. Of, als je een vogel bent, op iets dat je nodig hebt – zoals een takje om een ​​nest mee te bouwen. Je moet in staat zijn om behendig met je omgeving om te gaan. En daarvoor moet je je aandacht heel nauwkeurig op een doel richten. Maar als dat de enige vorm van aandacht is die je opbrengt, zul je niet lang overleven.

Je moet immers tegelijkertijd alert zijn op roofdieren die van jou hun lunch willen maken terwijl jij die van jou probeert te bemachtigen. Ook moet je oog hebben voor je partner en je nageslacht.

Bron van hoop?

Vraag aan Iain McGilchrist: We spraken ook over de crises. In onze cultuur kan het duister zijn. Als u naar de wereld kijkt, waar vind u dan een bron van hoop? Wat geeft u hoop als u naar onze moderne tijd kijkt?

Hoopvol pessimisme

“Ik denk dat er heel veel redenen zijn voor hoop, voor hoopvol pessimisme. Voor hoop voor de persoon, want dat is belangrijk. Want hopen, zou niet een soort ‘alles is prima’ moeten zijn, het zou niet moeten zijn… het zou geen blindheid moeten zijn. De eerste stap om dingen beter te maken, is inzien hoe vreselijk ze eigenlijk zijn. Dus doen alsof ze niet zo zijn, is niet goed. Hoop moet niet verward worden met optimisme.

Iets waarachtigers

We moeten recht in de ogen kijken naar wat er mis is met de wereld die we hebben gecreëerd en we mogen ons daar niet door laten verpletteren. Wij moeten ons er juist door laten inspireren om over te gaan tot iets mooiers, iets beters en waarachtigers. BRON: De Ongelooflijke Podcast

Canned Heat ~ Let’s work together

Together we’ll stand, divided we’ll fall, come on now, people, let’s get on the ball and work together come on, come on, let’s work together, now now, people,  because together we will stand every boy, girl woman and man

Aanverwante artikelen op deze website

Podcastenkerkje Authenticiteit met Simone, Maxime, Rob, Dik en JP

Badgastenkerkje

WIJK AAN ZEE – Zoek jezelf, vind jezelf. Wat is authenticiteit? Simone van Roon, Maxime Maanders, Jan Paul van der Meij hebben met gemak een levendig gesprek van een uur over authenticiteit. “Eigenlijk weten we meer over niet-authenticiteit dan over authenticiteit”. Dik Broekman en Rob Zwart spelen een gloedvolle, authentieke live-uitvoering van een lied over authenticiteit, het nummer Let me be van The Turtles. Zijn we aan het eind van het gesprek en van het liedje ietsje dichter gekomen bij authenticiteit ? Luister en bepaal het zelf.

We gaan meer mensen uitnodigen voor een podcastgesprek in het Badgastenkerkje die iets kunnen vertellen over authenticiteit. De laatste aflevering waarvan de datum nog wordt bekend gemaakt is live met publiek.

Lees verder

Persoonlijke authenticiteit en de waarde van eenzaamheid

Hee, hallo jij die begint te lezen aan dit verhaaltje. Mag ik je een vraag stellen? Wat zou jouw antwoord zijn aan jezelf op de vraag: ben jij authentiek? Let op, dit is geen woordspelletje maar authentiek betekent niet precies hetzelfde als oorspronkelijk en ook niet precies hetzelfde als uniek. Je kunt iets unieks hebben dat volledig nep of kunstmatig, bedacht is. Je kunt iets authentieks hebben dat misschien op meer plekken voorkomt, maar wel volkomen echt en oprecht is.

Wat Rainer Maria Rilke in zijn Brieven aan een jonge dichter schreef over persoonlijke authenticiteit en artistieke eigenheid wordt gezien als een meesterwerk. Kernthema’s in het tekstfragment hieronder zijn: De Innerlijke Noodzaak en de waarde van eenzaamheid. Authenticiteit begint waar de bezorgdheid over het oordeel van de buitenwereld ophoudt.

Authentiek leven

Rilke stelt dat echt werk of een authentiek leven voortkomt uit een drang die zo fundamenteel is dat je niet zonder kunt. Om authentiek te zijn, moet men de externe validatie loslaten. Je moet de stilte en de confrontatie met het eigen innerlijk durven opzoeken. Over de liefde heeft Rilke een visie die aansluit bij eenzaamheid. Liefde betekent dat twee eenzaamheden elkaar begrenzen, beschermen en begroeten.

Een voorbeeld van validatie door de buitenwereld:
“Jij bent authentiek als… jij zegt waar het zwarte puntje is”

Goed genoeg

Wanneer Franz Xaver Kappus, een jonge officier in opleiding, aan Rilke vraagt of de gedichten die hij schrijft wel goed genoeg zijn en hoe hij succes kan behalen, wijst Rilke hem direct af van de mening van anderen. Volgens Rilke ligt authenticiteit niet in uiterlijke erkenning, maar in een radicale innerlijke noodzaak. Hier volgt een vertaald tekstfragment uit de beroemde Eerste Brief (Parijs, 17 februari 1903) waarin Rilke de essentie van authenticiteit omschrijft.

De blik naar binnen

“U vraagt of uw verzen goed zijn. U vraagt het aan mij. U hebt het immers al aan anderen gevraagd. U stuurt ze naar tijdschriften. U vergelijkt ze met andere gedichten en u raakt ongerust wanneer bepaalde redacties uw proeven afwijzen.

Niemand kan u raad geven of helpen, niemand

Vingerwijzing

Welnu (aangezien u mij hebt toegestaan u raad te geven), ik vraag u dringend dit alles op te geven. U kijkt naar buiten, en dat is nu juist wat u op dit moment het minst zou moeten doen. Niemand kan u raad geven of helpen, niemand. Er is maar één enkel middel: Ga in uzelf. Onderzoek de reden die u dwingt te schrijven. Ga na of haar wortels zich in de diepste plekken van uw hart uitstrekken.

Graaf in uzelf naar een diep antwoord

Geef tegenover uzelf toe of u zou moeten sterven als het u verboden zou worden te schrijven. Dit vooral: vraag uzelf in het stilste uur van uw nacht: móét ik schrijven? Graaf in uzelf naar een diep antwoord. En als dit antwoord bevestigend mocht luiden, als u deze ernstige vraag met een krachtig en simpel ‘ik moet’ kunt beantwoorden, bouw dan uw leven op volgens deze noodzaak.”

I have a need for solitude ~ Mary Chapin Carpenter & Co ~ Transatlantic Sessions

 

Disclaimer

DISCLAIMER ~Zoals mediteren niet-doen is, is een disclaimer niet-claimen: Mocht het zo zijn dat ’n tekst die je hier leest soms een beetje stellig op je overkomt, dan is het niet om je van dit of dat te overtuigen maar ter vermaak. De mens lijdt omdat die serieus neemt wat de goden voor het plezier hebben gemaakt. De artikelen op deze website zijn gemaakt met plezier- en ter entertainment ~spiritueel entertainment~ en deze disclaimer waarschijnlijk ook, daar gaat ie:

Lees verder

Het mannelijke aspect heeft bescherming veranderd in oorlog. We moeten terug naar de vrouwelijke versie van harmonie en balans

“Ik zou meteen teruggaan naar de inheemse Amerikanen, die in harmonie leefden. Ze hadden een democratische overheid waarin burgers deelnamen aan de beslissingen die door het stamhoofd werden genomen. De leider was er om de gemeenschap te ondersteunen..

Zoals ik eerder al zei, moesten de meeste wetten bovendien worden goedgekeurd door het Huis van de Grootmoeders, zoals de Senaat werd genoemd, om ervoor te zorgen dat de wetten de komende zeven generaties kinderen konden ondersteunen. Het uitgangspunt was altijd: zullen de dingen die we vandaag doen de groei en vitaliteit van kinderen in de komende zeven generaties ondersteunen?

Lees verder

© 2026 Badgastenkerkje

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑