WIJK AAN ZEE – Hoe meer kerken worden afgebroken of een andere functie krijgen hoe meer dogma’s en heilige huisjes er ontstaan. Hoe meer technologie en technocratie in een samenleving des te groter de behoefte aan religie en spiritualiteit.
Er zijn heel wat labyrinten in Nederland. Je hebt ze in diverse soorten en maten. In het bos, in een paleistuin, in een school of op een stadsplein. Het labyrint in het Badgastenkerkje is nog niet opgenomen in zo’n overzicht maar het is er wel degelijk, sinds 2025. Je kan het lopen vóór of na een klankschalenconcert in het kerkje of ook op andere momenten die worden aangegeven op deze website j-p.nl
Open Deur Labyrint open, Klankschalen zaterdag 12 september 13:30 – 15:30
Als je bij binnenkomst in het Badgastenkerkje langs de rij witte steentjes een stukje naar rechts loopt, kom je bij de ingang van het labyrint. De lengte van het labyrint is 108 meter.
Wat is het verschil tussen een doolhof en een labyrint
In een doolhof kun je een beetje verdwalen, jezelf verliezen, in een labyrint kun je jezelf vinden. Behalve dat het labyrint volgens veel bezoekers prettig is om naar te kijken kun je er ook iets mee doen. Waarom zou je een labyrint gaan lopen en hoe? Hieronder vind je wat info en inspi. Onthoud: er is niet één bepaalde manier waarop je het ‘goed’ doet.
Podcast over het labyrint met Alie Blokhuis
De Wijk aan Zeese dichter, docente, journalist, vertaalster Alie Blokhuis blijkt veel belangstelling te hebben voor het labyrint en heeft hierover in 2025 in het Badgastenkerkje een lezing gegeven. En een mooie uitstalling gemaakt van de vele boeken hierover die zij verzamelde Ook hebben we met Alie een podcast over het labyrint opgenomen. Die kun je hieronder beluisteren.
Jan Paul
Leuke en duidelijke uitleg hoe je een labyrint kunt benutten door Marion Kuipéri
Marion Kuipérie in Den Haag besloot van het labyrint haar werk te maken als onderdeel van de rituelen rond belangrijke overgangsmomenten die zij begeleidt:
“Als ik een labyrint loop dan heb ik altijd een gevoel van een soort thuiskomen. En ik heb geen idee waar dat vandaan komt maar ik word er altijd heel erg blij van en ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat als je een labyrint ingaat, dan ga je als het ware naar binnen, dus ook bij jezelf naar binnen en of je wilt of niet je maakt daar contact mee, op wat voor manier dan ook.
Thuiskomen bij jezelf
Het is een soort thuiskomen bij jezelf. En ik merk bijvoorbeeld met het labyrintlopen voor de innerlijke vrede (zie filmpje hieronder) dat ik ook van alles tegenkom wat niet vredevol is in mezelf of wat ik zou wensen wat vredevol zou zijn. Voor mij ligt dan de oefening erin om dat te accepteren van mezelf. Dus dat ik ook mijn schaduwplekken heb. Dat ik me erger of soms echt geïrriteerd ben of gewoon vervelend doe.
Nooit twee keer hetzelfde
Als ik dan het labyrint in ga dan kom ik dat tegen in mezelf. En dan is eigenlijk de grootste kunst om dat niet weg te willens stoppen maar dat onder ogen te zien. En dat voelt dan soms dat ik weer zachter word in mezelf. Ja, en iedere keer geeft het labyrint mij een andere ervaring. Het is nooit twee keer hetzelfde. Dus dat wens ik jullie ook toe”.