Badgastenkerkje

Studio JP, Wijk aan Zee

Categorie: Artikelen (page 2 of 3)

Zingen en leven alsof je het meent

Mediteren of deelnemen aan een klankschaalmeditatie is niet iets wat je moet dóen. Mediteren is even stoppen met doen. Je mag jezelf toestemming geven om vanavond een uurtje niets te hoeven doen. Het is wonderbaarlijk wat er op kan komen wanneer wij ons er even niet mee bemoeien.

Het klankschalenconcert vindt plaats in de geluidstudio in het kerkje, die op deze dag wordt ingericht als meditatie ruimte.

Een bekend fenomeen in de geluidsstudio is dat de zanger(es) die voor de microfoon staat terwijl het rode opname lampje gaat branden spontaan moet zingen, enthousiast, met gevoel, met karakter, écht. Zing, alsof je het meent! Dan zing je vijf keer, tien keer of twintig keer hetzelfde. Is het zó goed?

De opname studio wordt wekelijks ingericht als concert en meditatie ruimte.

Op dezelfde manier gebruikt een Zen meester soms het schreeuwen als leer-methode. De meester zegt dan tegen de student: “Ik wil dat je het woord mo zegt en het écht meent. Ik wil niet alleen maar het geluid horen, maar de persoon die het zegt. Laat nu maar eens horen wie jij bent.”

En de student roept: “mo!” En de Zen meester zegt dan: “Noppes. Dat is het niet helemaal. Het komt nog steeds vanuit je keel.” En dit gaat zo een hele tijd door, want de juiste mo zal nooit en te nimmer komen, zolang de student nog steeds onderscheid maakt tussen een juiste mo en een verkeerde mo.

Het is gemakkelijk om de rol die wij in het leven spelen aan te zien voor ons ware zelf. Wij besteden vreselijk veel tijd en energie om ons leven te laten passen in een plaatje, in allerlei plaatjes van wat ons leven zou moeten zijn- beelden die we van ons leven niet passend kunnen krijgen. Zen oefeningen zijn om deze beelden kwijt te raken.

Geheim

In onze cultuur zijn er komieken- mensen die weten hoe ze in onverwachte situaties een grap kunnen maken of een grol uithalen. Totaal onvoorbereid. Welnu, een Zen meester doet precies hetzelfde in alledaagse situaties. En jij kunt dat ook, zolang je één ding niet vergeet, en dit is een geheim: je kúnt geen fout maken.

Dit is heel moeilijk te begrijpen. Vanaf onze kindertijd hebben wij ons geconformeerd aan een bepaald soort sociaal spel dat zegt dat je geen fouten moet maken en dat je het juiste moet doen, je moet in allerlei situaties een bepaald soort gepast gedrag opvoeren. Dat blijft behoorlijk aan ons kleven. Het is moeilijk om dat spel uit de kindertijd te ontgroeien.

Op dezelfde manier geloven we nog steeds dat er drie soorten mens zijn: top, gemiddeld en onderaan. Iedereen wil bij de topgroep van mensen horen. Zij wonen in een grachtenpand of in een villa in Loosdrecht of Bloemendaal. Zij rijden in een grote bak, hebben hoge tapijten, een gemaaid gazon en meer van dat soort dingen. En niemand wil horen bij de lage mensen die wonen onder een brug, een lange baard hebben, met een fles en een joint. De meesten van ons bevinden zich zo’n beetje in het midden en we zijn altijd bezig met omhoog te klimmen zonder ons te realiseren dat de top de bodem nodig heeft en de bodem de top.

Dit competitiespel duikt ook op andere manieren op: ik ben sterker dan jij, ik ben slimmer dan jij, ik ben liefdevoller dan jij, ik ben bewuster dan jij, groener, ik ben toleranter dan jij, enzovoort, enzovoort. Het status spel gaat alsmaar door.

Een Zen student is iemand die gestopt is met het spelen van het status-spel. De ware betekenis van monnik zijn is ophouden met het bijbenen van de buren. Om meester te worden moet hij of zij tot het punt komen waarop hij niet meer probeert om meester te zijn.

Het hele idee van beter worden dan iemand anders slaat helemaal nergens op. Het heeft geen enkele betekenis. Kijk eens hoe iederéén het wonder van het universum tot uitdrukking brengt, op dezelfde manier waarop de sterren, water, wind en dieren het doen. En jij kunt zien dat zij allemaal op de juiste plek zijn, niet in staat om fout te doen, zelfs wanneer zij op hun eigen manier denken dat zij fouten maken en hun eigen soort van competitie-spel spelen.

Bier en gamen

Dus als het spel je begint te vervelen of je begint er last van te krijgen en maagweren, dan ga je er misschien over denken om met het spel op te houden en geïnteresseerd te raken in zoiets als Zen. Maar dat is dan gewoon een symptoom van het gegeven dat jij in een andere richting groeit zoals een boom waar een nieuwe tak uitgroeit.

En hopelijk doe je dat zonder onderscheid te maken tussen superieur en inferieur, oftewel je denkt niet: “ik ben nu een spiritueel persoon die bezig is met hogere dingen; ik ben niet een van die mongolen die alleen maar geïnteresseerd zijn in bier, cola en gamen.

Er zijn verschillende manieren om te leven, net zoals dat er vogels zijn en spinnen, haaien en konijnen enzovoort. In het landschap van de lente is er niets superieur of inferieur. Wat is het punt van superioriteit? In het proces van groeien is de eik niet beter dan de eikel. De eik is gewoon de manier van een eikel om meer eikels te worden.

Dus het is een speciaal soort van voorrecht om een soort van verschoppeling te worden wat betreft het niet serieus nemen van het sociale spel. En zelfs wanneer mensen de hele tijd aan je hoofd zeuren en zeuren om toch maar het spel te spelen, hoef je niet van je stuk te raken door het idee van fouten maken of het verkeerd te doen. Anders gezegd: je draagt de conditionering uit je kindertijd niet mee in je volwassen leven.

Priesters, rechters en commercials

Priesters en rechters, leraren, voorlichters en commercials in alle soorten en maten praten op dezelfde manier naar volwassenen als ouders dat doen naar hun kinderen. Zij beleren hen over wat zij wel en niet moeten doen. Nou, misschien moeten sommige criminelen nog opgroeien, maar van de rechters kun je precies hetzelfde zeggen ; er zijn er twee nodig om te kunnen botsen.

En wanneer je het spel verlaat kun je op een nieuwe manier beginnen te denken. In polariteiten in plaats van in conflicten omdat je niet langer vast hoeft te zitten in competitief denken: de goeden tegen de slechten, de smeris tegen de boeven, socialisten tegen de liberalen en al die andere ideeën die domweg kinderachtig zijn.

Niet dat je kinderen de regeltjes niet zou moeten uitleggen, maar je zou een soort voorziening moeten treffen voor later in hun leven om ze te bevrijden. Een soort manier om ze te genezen van de slechte gevolgen van educatie. Maar daartoe ben je niet in staat, tenzij jij zelf ook opgroeit. Tenzij wij allemaal volwassen worden.

Wanneer je voor het eerst Zen-meesters ontmoet, dan komt hij over als een extreem autoritair figuur. Zij maken er een enorme show van om een vreselijke draak te zijn, want op die manier haken mensen die niet de instelling hebben om in dit werk thuis te raken, al snel af. Maar zodra je het redt om hier voorbij te komen, vindt er een heel interessante verandering plaats. De meesters worden dan een toegenegen helper en de studenten zijn net zo dol op de meester als op hun broer of zus.

Dus een heel ander soort respect als dat een kind heeft voor zijn ouders. En de studenten en de meesters maken grapjes over elkaar, zij genieten een eigenaardig soort van sociale relatie. Het heeft alle uiterlijke kenmerken van autoritair zijn, maar van binnen weet iedereen wat een grap dit is. Zie je, mensen die bevrijd zijn moeten heel cool zijn. Anders zou een samenleving die niet werkelijk in gelijkwaardigheid gelooft dit beschouwen als bedreigend. Het zou gezien worden extreem subversief, dwars, ongehoorzaam.

Dus Zen-meesters kleden zich als een koning, dragen scepters en zij zitten op een troon. De buitenwereld kijkt er naar en denkt “Goed, die zijn okee. Zij hebben in ieder geval discipline, tucht en orde, dus dat zit wel goed.”

Over ontgroeien aan de schadelijke gevolgen van opvoeding en educatie zijn talloze populaire liedjes gemaakt. Bijvoorbeeld: John Lennon’s Intuïtion en Pa van Doe Maar.

Verzachting van de verharding

Routineus, ‘onvermijdelijk’ alcoholgebruik, voortdurend met je aandacht online zijn, zucht naar sterk gekruide gerechten, hang naar de allerzoetste of -zoutste producten, gewend zijn aan hoge geluidsvolumes, afkeer van- of angst voor stilte, neiging tot dwingen, kunnen gezien worden als uitingen van toegenomen ongevoeligheid. De mens kan veel van kinderen leren. Eens was jij een kind en je weet wat dat betekent. Maar je bent het vergeten.

Je kunt weer als een kind naar de wereld gaan kijken. Vanuit de gevoelsdimensie. Iedere dag en overal zijn er mogelijkheden om dat even te doen.

Als je ’s morgens wakker wordt begin dan niet meteen met swipen en denken. Gedurende een paar ogenblikken kun je weer zijn als een kind. Onschuldig, fris. Denk niet aan hoe het straks moet met de file of de trein. Er is nog genoeg tijd voor dat soort onzin. Wacht alleen maar. Luister enkele ogenblikken naar de geluiden om je heen.

Als je ademhaalt voel dan je adem – de ademtocht naar binnen en naar buiten. Voel! Voel je eigen lichaam, heb je het ooit echt gevoeld? Op een liefdevolle manier aangeraakt? De hele beschaving is bang dat iemand zichzelf aanraakt.
Zo is het gegaan. Raak je ogen aan met je handpalmen. Voel de aanraking en je ogen worden onmiddellijk fris en levendig. Als je jezelf niet op een liefdevolle manier kunt aanraken dan stompt je lichaam af.

Deze technieken veranderen je lichaamschemie op een heel andere manier dan het spelen van games en het doorstaan van het t.v. journaal dat doen. En dat veroorzaakt een kettingreactie. Als je die methode enkele maanden doet leef je in een andere wereld, want jij bent veranderd. Als er geen gevoel is, dan is verbeeldingskracht onmachtig, nutteloos. Alleen een gevoelige verbeeldingskracht geeft resultaat.

Vrouw in klankschaal. Rest =rust



Muziekmedicijn op celniveau

Tijdens het baden in de heerlijk ontspannende geluiden van de Tibetaanse klankschalen kun je je laten meenemen op je eigen meditatieve reis. Een klankbad kalmeert een over-gestimuleerd zenuwstelsel en bevordert welbevinden en harmonie.

Nagenoeg iedere bekende cultuur op de wereld maakt gebruik van klank en geluid voor heling. ‘Baden’ in het geluid van Tibetaanse klankschalen biedt de mogelijkheid dat de rust die er in je is, juist wanneer die soms moeilijk te vinden is een kans krijgt om op te komen.

Het regelmatig ruimte geven aan diepe meditatieve rust kan helpen bij depressie, angst, pijn, fibromyalgie, slapeloosheid, het verwerken van trauma en verdriet. Het kan ook symptomen van Alzheimers, Parkinson en aderverkalking in niet geringe mate doen afnemen. Lees ook het artikel op deze site over het onderzoek van prof. Pierre Capel aan de universiteit van Utrecht of bekijk de TEDx lezing hieronder ‘Sound at a cellular level’ van dr. Lee Bartel, Professor Emeritus aan de universiteit van Toronto.

Hoezo, aankomen in het nu?

Geen tijd om rust te nemen? Geen rust om de tijd te nemen? Je mag jezelf toestemming geven om even niets te doen. Tijdens het luisteren naar klankschalen kan er een ontspannen diepe stilte ontstaan. Zo kun je een groeikans geven aan wezenlijke dingen die niet te koop zijn en die je niet kunt afdwingen en die je ook niet kunt forceren met wilskracht. Zoals dankbaarheid, authenticiteit, gezonde slaap, vertrouwen, vrede. Mediteren is goed worden in dingen die je niet kunt vinden met ‘doen’.

Hoezo: aankomen in het nu?

Wat is het toch, dat gepraat over mediteren en ‘aankomen in het nu’ ? Wanneer je overtuiging is dat alles praktisch moet zijn, nuttig en efficiënt , dan kun je je misschien afvragen of je er iets aan hebt?

Welnu , het gaat bijvoorbeeld over het herkennen en volgen van je eigen ervaring en je eigen weg. Het kunnen onderscheiden van kennis die je uit eigen ervaring hebt opgedaan en dingen die je zijn aangeleerd. Weet je überhaupt iets?

Je weet een hoop maar alles is geleend en (aan)geleerd. Iemand anders heeft zijn kennis aan jou doorgegeven. Leraren, ouders, de maatschappij hebben jouw geest geconditioneerd. Je ‘weet’ iets over wat goed is, je ‘weet’ iets over liefde, je ‘weet’ iets over vrijheid. Maar eigenlijk weet je niets!

Je hebt niets geproefd, het is allemaal geleend. Secundair. Uit tweede hand. Iemand anders heeft het geproefd, de smaak is niet van jou. Iemand anders heeft het gezien, terwijl jij zelf ogen hebt, maar ze niet gebruikt.

Wijzen en filosofen stellen dat kennis van anderen in zekere zin vals is. Dat die kennis voor jezelf geen werkelijke waarde heeft.

Ze zeggen dat deze aangeleerde kennis gevaarlijker is dan onwetendheid, want onwetendheid is van jou en die kennis is geleend. Onwetendheid is zelfs beter omdat die authentiek is. Onwetendheid is echt, eerlijk en oprecht. Er wordt gewaarschuwd voor aangeleerde kennis en aangemoedigd om te proberen iets te weten te komen op een frisse, onmiddellijke, rechtstreekse manier. Dat kan alleen in het nu.

Heb jij ooit liefgehad?

Wanneer je leeft als een papagaai kun je geen authentiek leven leiden. Heb je ooit iets zelf gedaan of alleen maar anderen gevolgd? Houd je werkelijk van je partner, je vader, je moeder, het bedrijf waar je werkt? Of vervul je vooral je plicht? Omdat het zo hoort? Omdat je het zo geleerd hebt?

De meesters zeggen dan: Dus jij hebt lief en je doet wat je gezegd wordt. Heb jij ooit liefgehad? Je kunt jezelf misleiden en ja zeggen. Maar onderzoek het voordat je iets zegt. Als je hebt liefgehad zou je getransformeerd zijn en dat ben je niet. De liefde zou je veranderd hebben maar dat is niet gebeurd. Want jouw liefde is onecht. Het is een idee over liefde. Het is een setje gedachten, redenaties en overwegingen over liefde. En zo is je hele leven onecht geworden. Je blijft dingen doen die niet vanuit jezelf komen.

Dwingen om spontaan te zijn 

We kopiëren emotionele reacties van onze ouders. We leren van hen dat  overgeven  niet een opluchting maar een een onaangename ervaring hoort te zijn. Dat je bang moet zijn voor de dood, een lijk  en een begrafenis. Onze sociale omgeving heeft die macht omdat wij nu eenmaal niet los van de gemeenschap bestaan. En tóch gebruikt diezelfde gemeenschap waarvan het individu onafscheidelijk is haar gehele onweerstaanbare kracht om het individu ervan te overtuigen dat hij afgescheiden is.

De maatschappij zoals we die nu kennen speelt zo een spel met zichzelf tegensprekende regels. Terwijl we niet los van de gemeenschap bestaan, lukt het de gemeenschap ons toch te overtuigen dat het wel zo is- dat ieder van ons een onafhankelijke bron van actie is met een eigen geest.

Hoe beter de maatschappij er in slaagt dit gevoel te implanteren, des te meer problemen die maatschappij heeft om het individu te laten meewerken en samenwerken. Met als resultaat dat kinderen die in zo’n maatschappij opgroeien bijna voortdurend leven in een staat van verwarring.

Deze onmogelijke situatie die ontstaat wanneer een kind een verzoek of een opdracht krijgt met een verborgen tegenstelling, wordt dubbele binding genoemd: “Wees niet zo zelfbewust”, “Probeer te ontspannen”, “wees lief!” Of, wanneer een kind een ander kind dat hij bewondert imiteert te horen krijgt: “Jantje, zo ben jij niet, dat is Peter, wees jezélf!” Het onschuldige slachtoffer van dit soort indoctrinatie kan het paradoxale hiervan niet begrijpen. Er wordt hem verteld dat hij vrij moet zijn.

Er wordt een dwingende druk op het kind gelegd om het duidelijk te maken dat een dergelijke  druk niet bestaat. De gemeenschap waarvan het noodzakelijkwijs afhankelijk is definiëert hem als een onafhankelijk deelnemer. “Wij verlangen dat je van ons houdt en niet omdat wij dat zeggen maar vanuit jezelf!” Het spel van dubbele binding is in wezen het opeisen van spontaan gedrag.

Het advies is om jezelf te vertrouwen En niemand te geloven want geloof brengt je op een dwaalspoor. Hoe kun je trouwens iemand anders vertrouwen? Wanneer je jezelf niet eens vertrouwt? Vertrouwen kan pas stromen wanneer het bij jezelf begint. Maar hoe kun je vertrouwen als je niets weet? Hoe kun je jezelf vertrouwen als je geen enkele (directe) ervaring hebt?

Het is vreemd. Je kijkt en leeft door de ogen van anderen. Als je een roos ‘prachtig’ noemt, of de staalindustrie ‘schoon‘, is dat echt jouw ervaring of alleen maar een lesje waardoor je geleerd hebt dat een roos prachtig is? Is dat jouw kennis? Heb je dat zelf ervaren?

Jezus, Boeddha en Marco Borsato

Jezus en Boeddha en Marco Borsato zijn goed, maar je kunt hen niet nadoen. Als je dat wel doet word je lelijk, dan ben je een doorslag, een kopie, onecht. Houd van je voorbeelden, maar wordt geen kopie. Volg je eigen weg. Heb je eigen ervaringen. Doe iets en onthoud dat jij het bent die iets doet. Onthoud altijd dat je in alles wat je doet nagaat of je centrum er bij betrokken is. Als dat niet het geval is is het beter om niets te doen. Niemand dwingt je om iets te doen. Bewaar je energie voor het moment dat er echt iets met je gebeurt en doe het dan. Doe niet net alsof je glimlacht. Kinderen weten het, je kunt ze niet misleiden. Zodra je ze misleid zijn het geen kinderen meer.

Doe wat je graag wilt doen maar let op – doe jij het of doen je vader of je moeder het door jou? Want dode mensen en overleden ouders, samenlevingen en lang vervlogen generaties functioneren nog steeds in jou. Zij hebben je zo geconditioneerd dat je hen blijft vervullen- en zij vervulden op hun beurt hun overleden vaders en moeders en jij vervult jouw ouders en niemand wordt vervuld. Hoe kun je nu een dode vervullen? Maar de doden leven via jou. Ook de moderne psychologie en marketing erkent en maakt er gebruik van  dat wij onze beslissingen voor het overgrote deel automatisch, onbewust of instinctief nemen.

Wat je kunt doen is opletten als je iets doet, of je vader het door jou doet, of dat jij het doet. Als je boos wordt, is het dan jouw boosheid of is het de manier waarop jouw vader altijd boos was? Je imiteert slechts. Als je boos bent let dan op ben jij het, of is het iemand anders? Als je liefhebt ben jij het of is er iemand anders? Als je iets zegt let dan op. Spreek jij of is het je leraar?

Het paradoxale is dat wanneer je je van hen bevrijd hebt, je pas werkelijk van je ouders kunt houden en hen vergeven.

De verdieping in dit artikel biedt inzicht in de aard en het bereik van meditatie. Op de avond het concert wordt er over deze dingen niet gesproken. De uitnodiging is om in stilte naar de schalen te luisteren.

J. Krishnamurti beschreef mediteren als: zien of er ergens in de hersenen een plek te vinden is die niet is aangetast door het bekende. In stilte luisteren naar klankschalen is een mogelijkheid om in de directe ervaring te komen. Het nu/ het eeuwige/ het bewegende/ authentieke/ vreugdevolle/ dat je mag ervaren kan van je leven deel gaan uitmaken.

Wetenschap en spiritualiteit

Voor de meesten van ons is het leven in de 21e eeuw gefragmenteerd, gejaagd en complex geworden. En over het algemeen beschouwd niet bepaald bevorderlijk voor heelheid, niet bevorderlijk voor verbinding, duurzaamheid en geluk. Eén van de grondregels van de moderne samenleving is dat wij ons lichaam en geest en emoties zien als apart van elkaar.

We zijn geconditioneerd om het ‘individuele’ zelf te zien als afgescheiden van andere mensen en los van de rest van de natuurlijke wereld. Er wordt ons geleerd om wetenschap en spiritualiteit te zien als tegengestelde krachten. Maar dat perspectief begint snel te veranderen. Goed zij dank.

Oude wijsheid actueel

Er is tegenwoordig een enorme belangstelling voor de oude wijsheid en spiritualiteit. En velen van ons wenden zich hiertoe voor de steun en vrede en heelheid die zij bieden. En we ontdekken dat de oude geschriften over spiritualiteit en welzijn verbazingwekkend actueel zijn. In het moderne jargon noemen we deze gebruiken ‘holistisch’. En de moderne wetenschap valideert veel van deze oude wijsheid. Er zijn honderden wetenschappelijke onderzoeken die laten zien dat spiritualiteit enorme impact heeft op ons lichamelijk en geestelijk welzijn. Je niet verbonden voelen , ook wel sociaal isolement genoemd, wordt tegenwoordig beschouwd als een van de grootste belastingen van gezondheid, meer nog dan roken.

Spiritualiteit in de betekenis van het diepe gevoel van verbinding en vrede dat wordt opgeroepen op zoveel verschillende manieren en in verschillende tijden door dingen zoals: vertoeven in de natuur, yoga of meditatie, liefdevolle vriendschappen, – bijeenkomsten of beoefening van religie. En van al deze activiteiten, allemaal, is wetenschappelijk aangetoond dat zij gezondheid en welzijn bevorderen.

Mediteren haalt je even uit de auto-pilot

Is mediteren zweverig? Zoals huizenprijzen, rentetarieven, beurskoersen, ruimtevaart of zoals met een vliegtuig de lucht in gaan?
Meditatie-oefeningen laten je niet wegzweven naar verre exotische oorden, ze sluiten juist aan op basisfuncties zoals onze ademhaling, het ruiken en het gehoor. Meditatie-oefeningen maken je opmerkzaam voor wat er is, de realiteit: het heden en dat wat er zich nu aandient.

Huiverig zijn voor zweverigheid is hetzelfde als huiverig zijn voor jezelf. Je hoeft niet bang te zijn voor zweverigheid. Volgens de NASA en André Kuipers ‘hangt’ of zweeft de wereld waarop wij leven in ruimte. Zonder aan een touw te hangen en zonder zoals een globe op een steunpunt te staan. De aard van de wereld is zweverig. Dat ontkennen mist elke grond. Je staat met beide voeten stevig op zwevende bodem. Je mag dat waarderen en er van genieten! 

Mediteren en mindfulness halen je even uit de automatische piloot. Maken je even los van de instinctieve, aangeleerde en grotendeels onderbewuste programma’s die volgens de laatste stand van de wetenschap ongeveer 95% van ons gedrag bepalen. 

Hoogleraar Economische psychologie Fred van Raaij op NPO radio 1 in gesprek met Felix Meurders: “Het menselijk gedrag gebeurt voor 95% onbewust”.

In de video hieronder is de Amerikaanse celbioloog, ontdekker van epigenetica Bruce Lipton over het ‘programmeren’,  van mensenkinderen dat, zo wisten de Jezuïeten 400 jaar terug al, plaatsvindt gedurende de eerste 7 jaar.

Belletje laten rinkelen

Klankschalen, (kerk)klokken en (tempel)bellen worden in allerlei culturen op de wereld gebruikt. De klank van de zingende schalen herinnert aan onze diepe verbondenheid onder de oppervlakte. Iedere bergtop heeft een andere naam, een ander verhaal en een ander uitzicht en in de grond zijn zij samen een gebergte.

Sinds de vijftiende eeuw kwam het voor dat kerkklokken werden geroofd om oorlog te faciliteren. De instrumenten van vrede en bezinning werden dan in de geschutsgieterij omgesmolten tot wapentuig. Schattingen gaan ervan uit dat in de Eerste Wereldoorlog rond 65.000 klokken werden omgesmolten, in de Tweede Wereldoorlog  rond 45.000 uit Duitsland en uit de bezette gebieden nog eens 35.000.

Duitse soldaten wegen een geroofde kerkklok (561 kg), omstreeks 1915

In de Tweede Wereldoorlog raakte een vliegtuigbom die bij wijze van spreken gemaakt had kunnen zijn van een omgesmolten kerkklok het Badgastenkerkje. Het explosief weigerde, de bom ramde met zijn gewicht de voorgevel van het kerkje, waardoor de schade beperkt en te repareren was. Als je er op let kun je de energie van deze ‘blindganger’ in het kerkje misschien voelen terwijl deze door de jaren heen geleidelijk vrijkomt. Energie waarmee je kunt slopen en bouwen, buitensluiten en includeren.

Meditatie geeft je gevoeligheid. Een diep gevoel dat je bij de wereld hoort. Wij horen wezenlijk bij het bestaan. We zijn er het hart van. In stilte luisteren naar klankschalen is mediteren. Mediteren kan soms na veel tijd en soms ook bij een ‘beginner’ leiden tot de ervaring van meditatie. Meditatie kan een belletje laten rinkelen. Hét belletje.

Wanneer je gevoeliger wordt, wordt het leven wijdser. Het is geen kleine vijver het wordt een oceaan. Het houdt niet op bij jou en je familie, niet bij jou en je team, je bendeleden, je landgenoten, het stopt niet bij ‘jouw soort mensen’. Het is helemaal niet begrensd. Dit hele leven wordt jouw familie en alleen als het hele bestaan je familie is heb je geleefd, heb je geweten wat leven is.

“Geen mens is een eiland. We zijn op miljoenen manieren met elkaar verbonden. En als ons hart niet vol liefde is voor het geheel wordt ons leven in dezelfde mate beperkt.” (BW SR)

“Bim bam” (André van Duin)

De klok in het torentje van de Badgastenkerk werd begin jaren 1970 weggegeven door de toen kersverse kerkeigenaar aannemer/strandexploitant Ber van der Meij die de klok schonk aan een plaatselijke instelling. Pogingen om de klok terug te vinden zijn tot nu toe niet succesvol. Heb je een tip? Of ken je iemand die misschien meer weet? : Contact Badgastenkerkje

Bijna 50 jaar later, klingelt het Badgastenkerkje opnieuw, nu met het geluid van klankschalen.

Ode aan de moeder

Aan het begin van een klankschalenmeditatie kunnen we onze aandacht richten op de plek(ken) waar ons lichaam contact maakt met de stoel of met de grond. Nu kun je – zittend of liggend- , even de tijd nemen om het wonder te voelen dat zo vanzelfsprekend lijkt: hoe de grond je steunt. Dat je in alle opzichten gedragen wordt door de aarde.

Dit artikel is voor degene die belangstelling heeft voor de natuurlijke wereld en die zichzelf verder wil ontdekken. We proberen door de ogen van een Sjamaan te kijken naar de relatie tussen de mens en de aarde. Of je jong bent of oud, ervaren of ‘groen’, of je jezelf een realist vindt of een idealist maakt niet uit. Wie je ook bent, je bent een kind van de wereld, een kind van de natuur en je Moeder heeft heel veel om met jou te delen.

Lees verder

Meditatie 1

Klankschalen, (kerk)klokken, bellen en belletjes worden in allerlei culturen op de wereld gebruikt om mensen, samen te brengen en harmonie te vergroten zowel innerlijk als met elkaar. 

Mediteren kan je gevoeligheid laten toenemen: een diep besef dat je hoort bij de wereld. We zijn hier niet gekomen als aliens, we horen essentieel bij het bestaan. We zijn er deelgenoot van, we zijn de kern van het bestaan. Ook zal meditatie je een diepe stilte geven een wijdse, ruime stilte. Gedachten die horen bij kennis die in de loop van de jaren op je is overgedragen zijn hier ook verdwenen.

Ieder kind wordt binnen en buiten de school volgepropt met kennis. Het kind dat de grootst mogelijke schat meebrengt die volwassenen soms pas na de grootst mogelijke inspanning (opnieuw) kunnen vinden: onschuld. Het kind is onschuldig. Maar zijn onschuld wordt veroordeeld als onwetendheid. onwetendheid is anders dan onschuld. Onschuld heeft geen idee van kennis en geen verlangen ernaar.

Onschuld is helemaal tevreden, voldaan, rijk, vol en puur. Een kind heeft geen ambities, plannen, gaat volledig op in het moment. Elk kind wordt volgepropt met kennis. Zijn eenvoud moet op de een of andere manier uit de weg worden geruimd want eenvoud zal hem in deze wereld vol competitie niet verder helpen. Bang als we zijn voor de wereld die we zelf hebben geschapen proberen we ieder kind slim, listig, geleerd te maken, om het maar in de groep van de mensen met macht te laten vallen en niet in de categorie van de onderdrukten, machtelozen, de ‘losers’.

“Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood, maar liever dat nog dan het bord voor zijn kop van de zakenman want daar wordt ie alleen maar slechter van.” Boudewijn de Groot, 1973

Zodra je in de gaten krijgt dat je het hele leven hebt misgelopen, is onschuld het eerste dat je moet zien terug te krijgen. En dit onderkennen vele guru’s en psychotherapeutische hulpsystemen: ontdoe – liefst dagelijks een half uurtje- je geest van alles wat jou door anderen is gegeven. Drop je kennis, vergeet je leerboeken, bijbels, theorieën, filosofiën.

Je hoort dit terug in uitdrukkingen in het taalgebruik:
“Je zit te veel in je hoofd” , “ik wordt gek van mezelf” , “het blijft maar malen ik wil slapen” , “mijn hoofd leegmaken” , “even helemaal niets.”

Zorg dat je het kwijt raakt. Wees opnieuw vol eenvoud, wees weer als een kind. En dit wonder is mogelijk door meditatie.

Meditatie is een chirurgische methode die je lossnijdt van alles wat niet van jou is en alleen dat laat zitten wat jouw authentieke wezen is. Want zeg nu zelf, is het niet vreemd dat mensen die niet eens weten wie zij zijn proberen iemand te worden, chef, teamleider, president, d.j. , filmster. Worden is een ziekte van je ziel. Jij bent het zijn. Je leven begint wanneer je leert je wezen te ontdekken.

Het is mooi, moeilijk en makkelijk, het is wonderbaarlijk en speels. En je mag er van genieten.

1 met de natuur

We openen onze ogen, kijken in het rond en denken dat alles wat we zien buiten ons is. Zo lijkt het, want zo voelt het in ons hoofd.
Lees verder

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2020 Badgastenkerkje

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑