Want het leven is een feest! Een viering. Het leven is vreugde, verrukking, jubel en schwung, maar… dat is het alleen maar in poëzie, in muziek, in commercials en in onze plannen voor de toekomst. Het leven is een viering maar: alleen maar in theorie.

Boedha, Krishna, Keith Richards en koningin Maxima

Af en toe is er iemand die het leven intens lijkt te vieren. Boeddha, Krishna, Keith Richards, Feest Dj Maarten, koningin Maxima,  maar dat lijken uitzonderingen te zijn.

Het lijkt ongeloofwaardig, niet echt. Zij komen voor als geromantiseerde ideaalbeelden. Alsof ze niet helemaal echt bestaan. Zij zijn onze wensdromen, onze mythen, onze hoop, maar geen realiteit.

De realiteit is meer zoals ons gezicht staat wanneer er niemand kijkt

De realiteit is meer zoals ons gezicht staat wanneer er niemand kijkt: en beetje gefronst, verveeld, getergd. En het leven is alleen maar iets dat op de een of andere manier steeds doorgaat. Waarom is dat zo? Het kan onmogelijk de essentie van het leven zijn, want dit is iets dat alleen mensen overkomt. De sterren, de bomen, de dieren… bij hen komt het niet voor.

Niets en niemand verveelt zich behalve mensen. Ook al heeft een dier weleens pijn, dan is de pijn tijdelijk en loopt nooit uit op smartelijk lijden. Blijvend leed. Het wordt nooit een voortdurende obsessie, er is niet de hele tijd pijn. Pijn is iets tijdelijks, een incident, voorbijgaand.

Dat probleem ontstaat alleen door de menselijke geest

Ja dieren kunnen wel pijn hebben maar lijden doen zij niet. Zij komen er over heen. Zij blijven het niet met zich meedragen. Het wordt geen blijvende wond. De pijn wordt vergeten en vergeven en valt terug in het verleden, wordt nooit deel van de toekomst. Wanneer pijn iets blijvends wordt, een blijvende wond, geen incidenteel ongelukje maar werkelijkheid, als je zonder die pijn niet kunt bestaan, dan wordt het een probleem en dat probleem ontstaat alleen door de menselijke geest.

Het enige dier dat verveling kent

Bomen lijden niet. Het lijkt alsof ze geen leed kennen. Niet dat er voor hen geen dood bestaat. Er is ook dood, maar die vormt geen probleem. Niet dat dieren geen pijnlijke ervaringen hebben, die hebben ze wel degelijk, maar die ervaringen worden niet het leven zelf. Ze komen en gaan, aan de buitenkant. In de diepste kern blijft het leven een feestelijk gebeuren.

Een boom viert de hele tijd feest. Natuurlijk gaat een boom ooit dood maar dat gebeurt maar één keer. Hij draag de dood niet steeds met zich mee. Afgezien van de mens is alles in feeststemming. Alleen de mens verveelt zich – verveling is een menselijk verschijnsel. Wat is er mis gegaan? Er moet iets zijn mis gegaan.

In de diepste kern blijft het leven een feestelijk gebeuren

In zeker zin kan het ook een goed teken zijn. Verveling is een menselijk verschijnsel. Je kunt een menselijk wezen omschrijven, definiëren met de term verveling. Aristoteles heeft de mens omschreven als een rationeel wezen. Dat is niet helemaal waar. Het is niet voor honderd procent waar want er is een gradueel verschil. Dieren zijn ook rationeel – minder rationeel dan de mens, ze zijn niet volkomen rationeel , er zijn dieren die maar een klein beetje onder de menselijke geest staan, maar op hun manier zijn zij ook rationeel. Ze zijn niet geheel verstoken van verstandelijk inzicht. Er is alleen maar een gradueel verschil en de mens kan niet alleen maar gedefinieerd worden aan de hand van de ratio. De mens is daar niet uniek in hij is niet het enige rationele wezen. Je kunt de mens wel definiëren aan de hand van verveling: de mens is het enige dier dat verveling kent.

Toen jij me smeekte ga nooit meer van me heen stond ik met mijn naaldhak net op je kleine teen, het leven is altijd een feest en samen met jou nog het meest, een groot en heel geweldig feest wat een feest.
La la la la la la la la laa, la la la la la la la la laa, La la la la la la la la laa, la la la la la la la la laa enz. enz.

Anneke Grönloh ‘het leven is altijd een feest’ 1968

Hits: 5