Met down to earth zijn , bedoelen we dat iemand realistisch is, de feiten onder ogen ziet en praktisch is. Aan de andere kant ben je een dromer en een fantast wanneer je met je hoofd in de wolken bent. En dat terwijl sinds eeuwenlang het beeld van de hemel, de woonplaats van God en de overledenen en dus de zetel van ultieme realiteit wordt gesymboliseerd als een situatie waar iedereen zweeft in het hemelruim.

De aarde is altijd in de lucht is geweest. En ruimte is net zo reëel als alles wat solide is.

Would you know my name if I saw you in heaven  (Tears in heaven, Eric Clapton
Ik heb hier een brief voor mijn moeder, die hoog in de hemel is, deze brief bind ik vast aan mijn vlieger tot zij hem ontvangt zij die ik mis. (refrein van Andre Hazes sr dat honderdduizenden Nederlanders kunnen zingen)
Going up to the spirit in the sky, that's where I'm gonna go when I die ( millionseller/evergreen van Norman Greenbaum)
Voortdurende zweverigheid: geldkoersen, rentetarieven, huizenprijzen: geld.

Dichtheid en expansie zijn twee polen van hetzelfde spectrum. Net zoals de kleuren violet en rood. Het kapitalisme is er trots op en het wordt ook verweten dat het materialistisch is, hoewel wijzelf liever zeggen dat we nuchter zijn, praktisch en doelmatig.

Wanneer we echt met beide benen op de grond staan dan is praktisch zijn: geld verdienen. En dat terwijl er niets zweverigers is dan beurskoersen, huizenprijzen,rentetarieven en niets abstracter, ongrijpbaarder, oncontroleerbaarder en on-substantiëler is dan het bank-beurs-boekhoud systeem dat wij kennen als geld.

We zijn idioot genoeg om het overbodig maken van banen een probleem te noemen met de naam werkeloosheid

De kern van het probleem van de beschaving of die nu Amerikaans, Duits, Engels, Chinees of Japans is, is dat we onze systemen van symbolen en omschrijvingen verwarren met de echte, of natuurlijke wereld, het geld met de rijkdom, de berekeningen met de feiten, de gedachten met de dingen, de ideeën met de gebeurtenissen, we verwarren het ego met het organisme en de landkaart met het gebied.

Het is eigenlijk onmogelijk om dit in woorden uit te leggen want met schrijven of spreken ben je nog steeds in de dimensie van symbolen, zelfs al gebruik je fysieke klanken en lijnen op papier of lettertjes op een scherm waarvan je zou kunnen zeggen dat dit fysieke vormen zijn, gemaakt van materiaal, blijft dit toch bij een filosofisch concept dat – toch weer-, een symbool is. Net zoals je niet kunt drinken van het woord ‘water’, en net zoals een schip niet kan drijven op de formule H20.

Op een verbazingwekkend kinderachtige manier geloven mensen werkelijk dat geld noodzakelijk is. En zij zijn niet in staat het volgende simpele principe te begrijpen: Wanneer je technologieën ontwikkelt en het doel van die technologieën is steeds meer goederen en diensten en steeds minder zwoegende, ploeterende mensen. Dan ben je bezig met banen afschaffen. Werk overbodig te maken. Vervolgens zijn wij idioot genoeg om dit afschaffen van banen een probleem te noemen met de naam werkeloosheid.

Wat geeft jou de prikkel?

Wat geeft jou de prikkel? Waarvan krijg jij er zin in? Wat voor situatie zou jij willen? Wat zou je gaan doen wanneer geld geen rol speelde? Op welke manier zou je graag willen leven?

Doe dat en vergeet het geld.

Wanneer je iets doet waar je van geniet en het vol overgave doet, kun je er na een tijdje heel goed in worden en er geld mee verdienen. Veel mensen vinden hun hart en verbinding tijdens een coachingstraject bij een burn-out of na een diagnose van de oncoloog.

Een depressie, een burn out en vaak ook kanker als welvaartsziekte is de natuur die aangeeft dat het tijd voor je is om te veranderen. Zo komen mensen soms pas tot leven wanneer ze denken of weten binnenkort dood te gaan.

Welvarende mensen begrijpen vaak meer van geld maken en geld opstapelen dan van het gebruiken en genieten ervan. Het lukt hen niet om werkelijk te leven want ze zijn de hele tijd bezig met zich voorbereiden om te gaan leven. Als je denkt dat aan geld komen het belangrijkste is dan ben je je hele leven bezig je tijd te verdoen. Je bent dingen aan het doen waar je geen zin in hebt om maar te kunnen leven. Het is een manier om dingen te blijven doen waar je geen zin in hebt.

Als je iets doet met je hart dan noemen we het een hobby. Als je van je hobby je werk maakt en het op een gegeven moment niet zo leuk meer vindt dan mag je het werk noemen. ;-)

Hits: 24